List Pasterski
na Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego
Umiłowani w Chrystusie Siostry i Bracia,
Drodzy Wierni,
W poranek wielkanocny Kościół staje przy pustym grobie Chrystusa. Tam, gdzie jeszcze niedawno panowała cisza śmierci, rozbrzmiewa dziś orędzie życia. Kamień zostaje odsunięty, a wraz z nim odsunięty zostaje lęk, który od wieków towarzyszy człowiekowi. Pusty grób staje się znakiem nowej rzeczywistości, którą Bóg otwiera przed światem.
Zmartwychwstanie Chrystusa jest centrum wiary Kościoła. Nie jest jedynie wspomnieniem wydarzenia sprzed wieków, lecz żywą rzeczywistością, która trwa i przemienia ludzkie serca. Chrystus, który powstał z martwych, żyje i działa w swoim Kościele. To On prowadzi swój lud, umacnia wiernych i daje nadzieję tam, gdzie człowiek doświadcza kruchości życia.
W tajemnicy Zmartwychwstania objawia się pełnia miłości Boga. Chrystus przeszedł drogę krzyża, aby otworzyć człowiekowi drogę życia. Śmierć nie była ostatnim słowem. Ostatnim słowem Boga jest życie. Ostatnim słowem Boga jest nadzieja. Ostatnim słowem Boga jest zwycięstwo miłości.
Wielkanoc przypomina nam, że Bóg nigdy nie opuszcza człowieka. Nawet wtedy, gdy droga prowadzi przez cierpienie. Nawet wtedy, gdy pojawia się zwątpienie. Nawet wtedy, gdy serce człowieka doświadcza samotności i niepewności. Zmartwychwstały Chrystus przychodzi do tych, którzy przeżywają trudności, którzy zmagają się z lękiem, którzy szukają sensu i nadziei.
Tak jak wszedł do Wieczernika mimo zamkniętych drzwi, tak i dziś wchodzi w nasze życie. Przychodzi do naszych rodzin, wspólnot i serc. Przynosi to samo słowo, które wypowiedział do uczniów:
Ten pokój nie jest tylko brakiem konfliktu, lecz darem serca, który rodzi się z obecności Boga. Jest pokojem, który pozwala człowiekowi iść naprzód mimo trudności i niepewności.
Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego jest także wezwaniem dla całego Kościoła. Chrystus powierza swoim uczniom misję bycia świadkami nadziei. Świat potrzebuje dziś świadków Zmartwychwstania. Potrzebuje ludzi wiary, którzy nie tracą nadziei. Potrzebuje ludzi pokoju, którzy niosą światło tam, gdzie pojawia się ciemność. Potrzebuje ludzi, którzy przypominają, że życie ma sens, ponieważ Chrystus żyje.
W sposób szczególny zachęcam wszystkich do odnowy duchowej w tym świętym czasie. Niech dni paschalne staną się okazją do pogłębienia wiary, do modlitwy, do pojednania oraz do umocnienia więzi z Bogiem. Niech radość Zmartwychwstania umacnia nasze rodziny, wspólnoty i całe życie Kościoła.
Ogarniając modlitwą wszystkich wiernych, kapłanów, osoby życia konsekrowanego oraz wszystkich ludzi dobrej woli, proszę Boga, aby dar Zmartwychwstania odnowił nasze serca i umocnił naszą nadzieję.
Niech umacnia wiarę słabych.
Niech pociesza cierpiących.
Niech odnawia serca wszystkich, którzy szukają nadziei.
Na czas Świąt Zmartwychwstania Pańskiego z serca wszystkim błogosławię.
Niech pokój Chrystusa
przenika Twoje serce
- (por. Kol 3,15 BBT)
LIST PASTERSKI NA WIELKI CZWARTEK
O Eucharystii, kapłaństwie i służbie miłości Umiłowani w Chrystusie Siostry i Bracia,Drodzy Kapłani, Osoby Życia Poświęconego, Wchodzimy w najświętsze dni roku liturgicznego. Wielki Czwartek otwiera czas, w którym Kościół zatrzymuje się u progu misterium zbawienia. W Wieczerniku Chrystus pozostawia
List pasterski na uroczystość Świętego Andrzeja Apostoła
Drogie Siostry, drodzy Bracia w Chrystusie W uroczystość Świętego Andrzeja Apostoła, brata Szymona Piotra, rybaka z Betsaidy i Patrona Katedry Zwierzchnika naszego Kościoła, zwracam się do was jako wasz pasterz, który razem z wami szuka Pana, czasem się lęka i
List pasterski na rozpoczęcie Adwentu
„Aby wszyscy byli jedno” (J 17,21) List pasterski na rozpoczęcie Adwentu Drodzy Bracia i Siostry w Chrystusie, Rozpoczynamy Adwent, czas światła, które przecina mrok, czas oczekiwania, które dojrzewa w ciszy. Kościół wchodzi w przestrzeń nadziei, ale nie w nadziei biernej,
Umiłowany Bracie, Umiłowana Siostro,
Pokój z Tobą!
W imię Tego, który oddał życie za przyjaciół i zmartwychwstał, aby nikogo nie utracić - witamy Cię serdecznie w przestrzeni Biskupstwa Świętego Męczennika Biskupa Wojciecha.
Jesteśmy wspólnotą.
Nie strukturą. Nie projektem. Nie instytucją - lecz żywym Kościołem Chrystusa: otwartym, ubogim duchem, zanurzonym w modlitwie i obecnym w życiu tych, którzy zostali zranieni, poszukują światła albo zwyczajnie chcą iść dalej - razem.
Ten Kościół nie ocenia, lecz słucha.
Nie zamyka, lecz otwiera drzwi.
Nie narzuca, lecz towarzyszy.
Jeśli trafiłeś tutaj przypadkiem - wierzymy, że to nie przypadek.
Jeśli szukasz miejsca, w którym możesz być sobą przed Bogiem - ono jest tu.
Jeśli nosisz w sercu pytania, rany, pragnienie przebudzenia wiary - nie jesteś sam.
W imieniu duchowieństwa i wiernych Biskupstwa, a także jako jego pasterz, zapraszam Cię - nie tylko do przeglądania tej strony, ale do wejścia głębiej: w przestrzeń wspólnoty, modlitwy i relacji. Niech św. Wojciech, który niósł Ewangelię z odwagą i miłością aż po kres życia, będzie Twoim towarzyszem w drodze.
Jesteś oczekiwany.
Jesteś potrzebny.
Jesteś w domu.
Z pasterskim błogosławieństwem i modlitwą,
✠ bp Robert Matysiak NCC
Ordynariusz Biskupstwa Świętego Męczennika Biskupa Wojciecha
Starokatolicka Wiara - Przeszłość i Przyszłość w Jedności
O nas
Biskupstwo Świętego Męczennika Wojciecha, Biskupa i Apostoła Północy, to nie urząd ani instytucja. To wspólnota – organiczna, modląca się, milcząca i głosząca. To ciało Kościoła zbudowane na męczeństwie, liturgii i służbie.
Tworzymy jeden z filarów Narodowego Kościoła Katolickiego – wspólnoty osadzonej w żywej Tradycji starokatolickiej, czerpiącej z niewyschniętych źródeł pierwszych wieków. Nie definiujemy wiary przez zestawy pojęć, lecz jako uczestnictwo w Misterium Chrystusa – ciche, codzienne, konsekwentne.
Nasza wierność objawia się nie w hasłach, ale w sakramentalnej rzeczywistości. W celebracji Eucharystii, której forma nie została naruszona. W sakramentach, które niosą łaskę, a nie uproszczenie. W strukturze Kościoła, która – oparta na sukcesji apostolskiej – żyje według zasady episkopalno-synodalnej: gdy biskup słucha Kościoła, a Kościół rozpoznaje głos pasterza.
Nie zamykamy się w zakrystii. Głosimy Słowo. Towarzyszymy w formacji. Zbliżamy się do ubogich nie z litości, ale z braterstwa. Nasze ręce są po to, by błogosławić, rozdawać, ocierać łzy i trwać.
Do tej wspólnoty zapraszamy tych, którzy mają dosyć powierzchowności. Tych, którzy chcą modlić się w ciszy, przyjąć sakrament nie jako rytuał, lecz jako spotkanie. Tych, którzy pragną prawdy – nie wygody.
Wierzymy, że liturgia może stać się domem, a modlitwa drabiną, po której człowiek schodzi w głąb siebie i wspina się ku Bogu. I wierzymy bez kompromisu: że każdy, kto szuka, znajdzie. A kto przychodzi, nie zostanie odrzucony.
Dołącz do Naszej Wspólnoty – Razem w Wierze i Miłości
Serdecznie zapraszamy Cię do wejścia w przestrzeń żywej wiary i wspólnoty – Biskupstwa Świętego Męczennika, Biskupa Wojciecha. Jesteśmy duchową rodziną, która – „trwając mocno w nauce Apostołów, we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwie” (Dz 2,42) – pielęgnuje z pokorą dziedzictwo starokatolickiej Tradycji i nieprzerwanej sukcesji apostolskiej.
Nasze życie osadzone jest na trzech filarach: miłości Chrystusa, braterskiej jedności i świętości liturgii, której centrum stanowi Eucharystia – ofiara i uczta, która przemienia serce Kościoła. To tutaj „Pan każdego dnia przysparza tych, którzy dostępują zbawienia” (Dz 2,47).
W naszych delegaturach odnajdziesz nie tylko modlitewne wsparcie i obecność duszpasterską, lecz także przestrzeń uświęconą, gdzie w duchu czci i pokory celebrujemy Misteria wiary. Wierzymy głęboko, że „gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich” (Mt 18,20).
Biskupstwo to nie instytucja – to wspólnota.
To Kościół, który modli się, żyje i służy. Otwarty na każdego, kto pragnie pogłębiać więź z Chrystusem i braćmi, wzrastać w wierze, karmić się sakramentami i odnaleźć duchowy dom. Jak pisał św. Paweł: „Jeden drugiego brzemiona noście” (Ga 6,2) – dlatego niesiemy się wzajemnie ku zbawieniu.
Dołączając do nas, wchodzisz w życie Kościoła, który wiernie trwa w miłości – bo „Bóg jest miłością” (1 J 4,8). Niezależnie od tego, na jakim etapie jesteś – tutaj znajdziesz miejsce, by „odnowić się duchem w waszym myśleniu” (Ef 4,23) i żyć liturgicznie, modlitewnie i apostolsko.
„Przyjdźcie, bo już wszystko jest gotowe.”
– Łk 14,17
O Świętych Sakramentach
Sakramenty są świętymi znakami, w których Bóg dotyka człowieka i udziela mu swojej łaski. To w nich rzeczywistość widzialna staje się narzędziem działania niewidzialnego Boga. Przez sakramenty Kościół przekazuje życie Chrystusa, który pozostaje obecny pośród wierzących. „Łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa” (J 1,17) – i w tej łasce Kościół trwa, niosąc ją przez słowo, wodę, chleb, wino i modlitwę. Wszystko to ma swoje źródło w miłości Boga, w którym „żyjemy, poruszamy się i jesteśmy” (Dz 17,28).
Tajemnica łaski
Chrystus zbawia człowieka w całej jego jedności. W sakramentach to, co widzialne, staje się miejscem działania Boga. Człowiek może przyjąć łaskę w znaku, który rozumie.
1 Chrzest
Narodzenie z wody i Ducha. Wejście do wspólnoty Kościoła.
Chrzest jest bramą życia Bożego. „Kto w Chrystusa został ochrzczony, przyoblekł się w Chrystusa” (Ga 3,27). Woda jest znakiem oczyszczenia. Św. Bazyli pisał, że woda jest narzędziem śmierci dla grzechu i życia dla duszy.
2 Bierzmowanie
Pieczęć Ducha Świętego i dojrzałość wiary.
Duch Święty umacnia, aby świadczyć. „Nie mocą ani siłą, lecz Duchem moim to się stanie” (Za 4,6). Św. Cyryl uczył, że jest to dar Chrystusa i Ducha, który czyni duszę silną.
3 Eucharystia
Chleb życia. Obecność i jedność wierzących.
„Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba” (J 6,51). Eucharystia jest lekarstwem nieśmiertelności, jak pisał św. Ignacy Antiocheński. Nie jest wspomnieniem, lecz obecnością, która karmi wierzących.
4 Pokuta
Sakrament przebaczenia i pojednania.
„Jeśli wyznajemy nasze grzechy, wierny jest Bóg i sprawiedliwy, aby odpuścił” (1 J 1,9). Św. Jan Chryzostom nazywał pokutę drugą łaską po chrzcie. Serce odzyskuje światło i pokój.
5 Namaszczenie chorych
Sakrament umocnienia w cierpieniu.
„Niech przywoła starszych Kościoła” (Jk 5,14). Olej jest znakiem mocy i czułości. Cierpienie zostaje uświęcone, a chory jednoczy się z Chrystusem.
6 Święcenia
Służba w imieniu Chrystusa.
„Ja was wybrałem” (J 15,16). Kapłan stoi między Bogiem a ludźmi i niesie modlitwę ludu. To nie zaszczyt, lecz posługa, w której Bóg działa przez człowieka.
7 Małżeństwo
Przymierze i obraz miłości Boga.
„I będą dwoje jednym ciałem” (Rdz 2,24). Miłość małżeńska jest ikoną miłości Boga, jak mówił św. Jan Złotousty. Wierność i ofiara ukazują trwałość Bożej miłości.
Obszar administracyjny Biskupstwa Świętego Męczennika Biskupa Wojciecha, wraz z wydzielonymi Delegaturami Południową i Zachodnią.
DELEGATURY BISKUPSTWA ŚWIĘTEGO MĘCZENNIKA BISKUPA WOJCIECHA
DELEGATURA POŁUDNIOWA NKK
pw. Świętego Stanisława ze Szczepanowa Biskupa i Męczennika
Uroczystość 8 maja
Kontakt: delegatura.poludniowa@moj-kosciol.pl
DELEGATURA ZACHODNIA NKK
pw. Błogosławionego Czesława Odrowąża
Wspomnienie liturgiczne 20 lipca
Kontakt: delegatura.zachodnia@moj-kosciol.pl
